Το μπαλέτο είναι χορογραφική σύνθεση προορισμένη να παρουσιάζεται σε κοινό, με ή χωρίς μουσική, ερμηνευμένη από έναν ή περισσότερους χορευτές. Πρόκειται για εξευγενισμένη ανθρώπινη κίνηση και έκφραση που απαιτεί λεπτές δεξιότητες δύναμης, συντονισμού και αίσθησης του χώρου και του εαυτού μας. Υπάρχουν διάφορα είδη: ακαδημαϊκό, αυλικό, αφηρημένο, μπαλέτο σολφέζ, μπαλέτο δωματίου, κλασικό μπαλέτο κ.ά. 

Ιστορικά στοιχεία: 

Το μπαλέτο εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια των δυο προηγούμενων αιώνων, προερχόμενο απ' τις βασιλικές αυλές της Γαλλίας και της Ιταλίας, ως ευγενής ψυχαγωγία. 

Βασίστηκε στο danse d'ecole και οι κανόνες και το λεξιλόγιό του κωδικοποιήθηκαν γύρω στο 1700 στη Γαλλία.

Φιγούρες που ξεχωρίζουν: 

Ο σταθερός άξονας προέρχεται από τη συμμετρία των μελών του σώματος. 

Δουλεύοντας συμμετρικά και με τον ίδιο ρυθμό όλες τις πλευρές, αναπτύσσονται οι μυς το ίδιο, πράγμα που είναι απαραίτητο για την ισορροπία. 

Το κέντρο βάρους του σώματος είναι στην κοιλιά και για να ισορροπήσει πρέπει το σώμα να στέκεται τελείως ευθεία.

Το μπαλέτο και ο σύγχρονος χορός

 

Κλασικό μπαλέτο

Η τελειότητα στην κίνηση , η εναρμόνηση πνεύματος και ψυχής , η πίστη στην μελωδία της μουσικής και στις αποχρώσεις των συναισθημάτων , θέματα απο τον κόσμο των παραμυθιών και των ονείρων .Η απόλυτη αρμονία , η απόλυτη ευγένεια. Ο χορευτής προσπαθεί να πλησιάσει στο θείο .

Σύγχρονος χορός

Στην αρχή του 20ου αιώνα έχουμε μια επανάσταση σε όλα τα είδη της τέχνης. Ο χορός ακολουθώντας την μουσική προσπαθεί να απελευθερωθεί απο την φόρμα του κλασικού μπαλέτου . Ακολουθεί νέα μονοπάτια στην κίνηση , αναζητα την δημιουργικότητα ,την έκφραση , αντλεί τα θέματα του απο την καθημεριν'η ζωή .Ο χορευτής προσπαθεί να πλησιάσει τον άνθρωπο .

Καμμιά αντιπαράθεση , δύο ρεύματα , η βάση και η συνέχεια . Κοινός στόχος . Η ισοροπία πνεύματος και σώματος.

 

Τι χρειάζεται δηλαδή για να γίνει κανείς επαγγελματίας στο μπαλέτο;

«Το σημαντικότερο προσόν, όπως σε κάθε άλλο επάγγελμα, είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις, Να έχεις πάθος γι’αυτό. Αν θέλει κανείς πραγματικά να γίνει επαγγελματίας πρέπει να ακολουθήσει το όνειρό του και να δουλέψει γι’αυτό σκληρά. Πρέπει να μπορεί να μαθαίνει γρήγορα και να παρατηρεί για να ‘πιάνει’ κινήσεις από τους καλύτερους χορευτές του κόσμου, καθώς και να έχει ενδιαφέρον για όλες τις καλές τέχνες. Φυσικά, βοηθά αν είναι κανείς ευλογημένος με έναν καλό σκελετό, μια καλή σωματική δομή.» (Yolanta Zaharieva, χορογράφος και καθηγήτρια μπαλέτου σε μία από τις μεγαλύτερες σχολές της Αττικής (Σχολή Χορού Νίκης Κονταξάκη – Μπακάλη)

Στην Ελλάδα, συγκεκριμένα, ποιο είναι το μέλλον του επαγγελματία χορευτή μπαλέτου; 

«Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα γιατί οι ευκαιρίες που δίνονται στα παιδιά είναι ελάχιστες. Το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής δεν έχει κάποιο μόνιμο ρεπερτόριο και δουλεύει μόνο με μία ή δύο παραστάσεις το χρόνο, ενώ σπάνια δέχονται νέους χορευτές. Υπάρχουν, πάντως, κάποιες προοπτικές να αλλάξει αυτό, γιατί πριν λίγους μήνες ανέλαβε διευθυντής μπαλέτου ο πρώην αστέρας των Μπαλέτων Μπολσόι και του Covent Garden Theater, Irek Mukhamedov, που με το status και την εμπειρία του μπορεί να εκτινάξει πραγματικά το μπαλέτο στην Ελλάδα. Ο ελληνικός κόσμος του χορού περιμένει πολλά από αυτόν. (Yolanta Zaharieva, χορογράφος και καθηγήτρια μπαλέτου σε μία από τις μεγαλύτερες σχολές της Αττικής (Σχολή Χορού Νίκης Κονταξάκη – Μπακάλη)

Λίμνη των κύκνων :

Το παραμύθι αφηγείται τις αισθηματικές περιπέτειες ενός νέου πρίγκιπα και μιας όμορφης κοπέλας, την οποία ένας κακόβουλος μάγος μεταμορφώνει σε λευκό κύκνο.

Η πριγκίπισσα Οντέτ και οι φίλες της περνούν τη ζωή τους παγιδευμένες στη μορφή του κύκνου από τότε που τις μάγεψε ο κακός μάγος Ρόθμπαρτ. Τα μάγια μπορεί να λύσει μόνο ο έρωτας, ο οποίος έρχεται με την όψη του ωραίου πρίγκιπα Ζίγκφριντ, που ορκίζεται να σώσει την Οντέτ. Ο Ρόθμπαρτ αποπειράται να τον ξεγελάσει και να τον παντρέψει με την κόρη του Οντίλ, το μαύρο κύκνο, που μοιάζει εκπληκτικά με την Οντέτ.

Ο Ζίγκφριντ σύντομα γλιτώνει από την παγίδα του μάγου, παίρνει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του και πετούν μαζί για τον ουρανό. Καθώς όμως δεν υπάρχει συγκεκριμένο κείμενο, υπάρχει και ένα δεύτερο τέλος, που θέλει τους δύο ερωτευμένους να πεθαίνουν.

 

Ο ΚαρυοΘράυστης :

Ο Καρυοθραύστης (Ρωσικά: Щелкунчик, Τσέλκουντσικ) ονομάζεται μπαλέτο σε δύο πράξεις και τρεις σκηνές του ρώσου συνθέτη Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι. Το έργο συνέθεσε το 1892 βασιζόμενος στη διασκευή του παραμυθιού Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών του Ε. Τ. Α. Χόφμαν από τον Αλέξανδρο Δουμά. Η πρωτότυπη χορογραφία είναι του Λεβ Ιβάνοφ.

Η ιστορία αναφέρεται στο δώρο που έκανε στη μικρή Κλάρα ο νονός της, ο Ντροσελμάγιερ, την παραμονή των Χριστουγέννων σε μια μικρή Γερμανική πόλη. Ήταν ένας κινούμενος στρατιώτης, που λειτουργεί ως καρυοθραύστης. Όταν η γιορτή τελειώνει και οι καλεσμένοι φεύγουν, η Κλάρα μπαίνει στο ήσυχο σαλόνι για να κοιμίσει τον καρυοθραύστη. Καθώς το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα, το κορίτσι αποκοιμάται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μεγαλώνει μαγικά, όλα τα παιχνίδια, ανάμεσά τους και ο καρυοθραύστης, ζωντανεύουν και ρίχνονται στη μάχη με μεγάλα ποντίκια που εισβάλλουν στο δωμάτιο. Τελικά ο καρυοθραύστης κερδίζει τη μάχη και μεταμορφώνεται σε έναν όμορφο πρίγκηπα.

Στη δεύτερη πράξη η Κλάρα και ο πρίγκηπας - Καρυοθραύστης ξεκινούν για ένα μαγικό ταξίδι. περνούν από την Βασίλισσα του Χιονιού αλλά και από την χώρα των Ζαχαρωτών με την νεράιδα Ζαχαρένια. Η Κλάρα δεν θέλει να αποχωριστεί τον Καρυοθραύστη της, όμως την ημέρα των Χριστουγέννων καθώς ξυπνά κοντά στην οικογένειά της, το μόνο που κρατά στα χέρια της είναι ο Καρυοθραύστης, η κούκλα που της είχε χαρίσει ο νονός της.

 

Ρούντολφ Νουρέγιεφ :

Ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ ήταν ταταρικής καταγωγής Ρώσος χορευτής και χορογράφος, εκ των κορυφαίων του 20ου αιώνα στο κλασικό μπαλέτο.Γεννήθηκε σ' ένα βαγόνι της Υπερσηβηρικής αμαξοστοιχίας κοντά στην πόλη Ιρκούτσκ, κι ενώ η μητέρα του βρισκόταν καθ' οδόν προς το Βλαδιβοστόκ, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του στον Κόκκινο στρατό. Ήταν το τέταρτο και τελευταίο παιδί της μουσουλμανικής στο θρήσκευμα οικογένειάς του (είχε τρεις μεγαλύτερες αδελφές). Μεγάλωσε κοντά στην πόλη Ουφά, στη δημοκρατία του Μπασκορτοστάν.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα διάσημα μπαλέτα Κίροφ το 1958, αφού πρώτα σπούδασε στην Ακαδημία Βαγκάνοβα της Αγίας Πετρούπολης έχοντας γίνει δεκτός το 1955, σε ηλικία 17 ετών. Σύντομα αναδύθηκε η τεχνική, η αρμονία και το ταλέντο του, κάτι που συνέτινε ώστε να γίνει πρωταγωνιστής στους περισσότερους βασικούς ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου.

Ο πατέρας του είχε αντίρρηση στο να γίνει χορευτής. Ο ίδιος περιέγραψε τη ζωή του στο φτωχικό σπίτι των νεανικών του χρόνων, όπου υπήρχε μόνο ένα δωμάτιο για μια εξαμελή οικογένεια: «Όποιος ήθελε να πάει στην τουαλέτα περπατούσε ως την άκρη του δρόμου και επειδή ποτέ δεν είχαμε χρήματα, τις πιο πολλές φορές πηγαίναμε ξυπόλητοι. Δεν είχα ούτε δικά μου ρούχα να φορέσω και για να βγω στο δρόμο ντυνόμουν με τα ρούχα των τριών αδελφών μου». 

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κι ενώ παρέμεινε στο χορό ακόμη και όταν πέρασε τα 50 χρόνια του, συνεργάστηκε ακόμη με τα Βασιλικά Μπαλέτα της Σουηδίας, το Μπαλέτο της Σκάλας του Μιλάνου, το Μπαλέτο του Βερολίνου κλπ. ενώ διετέλεσε διευθυντής του Μπαλέτου της Όπερας του Παρισιού από το 1983 έως το 1989. Έχει ανεβάσει περισσότερα από 25 έργα μπαλέτου, σημαντικότερα εκ των οποίων υπήρξαν:

• Ζιζέλ
• Δον Κιχώτης
• Αντιγόνη
• Μαργαρίτα
• Η λίμνη των κύκνων
• Ο καρυοθραύστης
• Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Στη δεκαετία του '70 ασχολήθηκε με την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας μεταξύ άλλων στην κινηματογραφική εκδοχή του "Δον Κιχώτη", ενώ αργότερα ερμήνευσε τον Ροδόλφο Βαλεντίνο στην ομότιτλη ταινία. Το 1982 απέκτησε και την Αυστριακή υπηκοότητα, αν και ζούσε κατά βάση στο Παρίσι.

Ο Νουρέγιεφ ήταν ομοφυλόφιλος και ουδέποτε έκρυψε τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Η ζωή του πέρα από τη λάμψη συνοδεύτηκε και με ιστορίες γεμάτες έρωτα, σεξ και σκάνδαλα. Συνδέθηκε ερωτικά με τον Δανό χορευτή Έρικ Μπρουν, ο οποίος υπήρξε ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής του. Ανάμεσα στις συναναστροφές του, υπήρξαν πολλά ονόματα του ευρύτερου καλλιτεχνικού χώρου, αλλά και του διεθνούς "τζετ σετ". Το 1961, δεν δίστασε να φωτογραφηθεί γυμνός στο Παρίσι. Προσβλήθηκε από τον ιό του HIV και πέθανε από AIDS στις 6 Ιανουαρίου 1993, σε ηλικία 55 ετών. Το μνήμα του βρίσκεται στο ρωσικό κοιμητήριο του Παρισιού.

 

Άννα Πέτροβα :

Η Άννα Πέτροβα είναι χορεύτρια, χορογράφος και καθηγήτρια κλασικού χορού.Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο, ενώ μετεκπαιδεύτηκε στη Σχολή της Μαρί Ραμπέρ στο Λονδίνο. Αργότερα, για να ενημερωθεί στα σύγχρονα διεθνή συστήματα διδασκαλίας κλασικού μπαλέτου, μελέτησε το παγκόσμιο σύστημα της Βασιλικής Ακαδημίας Χορού του Λονδίνου, στην οποία στο μεταξύ έγινε τακτικό μέλος και κατά τη δεκαετία του 1980 απέκτησε με διάκριση το δίπλωμα διδασκαλίας και το δικαίωμα της χορογραφικής διδασκαλίας. Αργότερα, απέκτησε και το ανώτερο δίπλωμα διδασκαλίας της RAD.

Στο μεταξύ, από το 1959 ώς το 1981, διετέλεσε στέλεχος και πρώτη χορεύτρια του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στην οποία προσλήφθηκε στα 17 της χρόνια στο «Corps de Ballet» και πήρε μέρος σε παραστάσεις της «Εύθυμης χήρας». Μέσα σε μία πενταετία εξελίχθηκε διαδοχικά σε κορυφαία, σε σολίστ και σε πρώτη μπαλλαρίνα του θεάτρου.

Χόρεψε τον πρώτο μεγάλο της ρόλο το 1964 («Άνοιξη» από τις «Τέσσερις Εποχές» του Βιβάλντι και «Pas de deux» από τον «Δον Κιχώτη», με παρτεναίρ τον Γιάννη Μέτση). Από το 1971 υπήρξε ιδρύτρια και διευθύντρια σχολών χορού στην Αθήνα και το 1979 ίδρυσε και λειτούργησε για 3 χρόνια την 40μελή Ομάδα Νέων Χορευτών, πραγματοποιώντας μεγάλο αριθμό παραστάσεων σε συνεργασία και με τις Εκδηλώσεις της Έκφρασης.

Το 1990, ως μέλος της καλλιτεχνικής επιτροπής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ανέλαβε την αναδιοργάνωση του Μπαλέτου της για να το οδηγήσει μέσα σε μία τετραετία σε θριαμβευτικές εμφανίσεις. Τον Οκτώβριο του 1997 εκλέχτηκε πρόεδρος του ελληνικού συλλόγου της RAD και από τον Σεπτέμβριο του 1999 ανέλαβε τη θέση της διευθύντριας του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Ως πρωταγωνίστρια, απέδωσε με εξαιρετικό τρόπο πολλούς πρώτους ρόλους του παγκόσμιου και του ελληνικού ρεπερτορίου, όπως: Η λίμνη των κύκνων, Δον Κιχώτης, Ο καρυοθραύστης, Συλφίδες, Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Νύχτα στο φαλακρό βουνό, Ισπανικό καπρίτσιο, Φανταστικό μαγαζί, Μαγικός καθρέφτης, Μαύρος άγγελος, Φάουστ κλπ.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μέρος συνέντευξης απο in2life.gr