Οι σκέψεις μου αρχίζουν και μουλιάζουν μέσα στην παράνοια της Ελληνικής Τηλε-όρασης, το ραδιό-φονο (και όχι δεν είναι τυπογραφικό) της ευκαιριακής και συνάμα προτεσταντικής ευλάβειας μερικών, και της νεο-ελληνικής σαπιο-κουλτούρας.