To socialwhale, το ελληνικό startup με το οποίο ταξιδέψαμε μαζί στο Bilbao την περασμένη άνοιξη για το Startup 2.0, έχει ακολουθήσει μια σταθερά ανοδική πορεία με συνεχή ανάπτυξη και προσθήκες χαρακτηριστικών. Η τελευταία ανακοίνωση όμως μ’ ενθουσίασε ειδικά για μια νέα λειτουργία: το να μπορείς να αγνοήσεις (=να κάνεις να μην εμφανίζονται) τα tweets κάπου συγκεκριμένου χρήστη ή χρηστών, προσωρινά.
Μια τέτοια λειτουργία την επιθυμούσα χρόνια (ναι, κοντεύω 3 χρόνια στο twitter, οπότε μπορώ να χρησιμοποιήσω πληθυντικό). Και νομίζω θα βελτιώσει την εμπειρία χρήσης δραματικά. Μπράβο παίδες!
Posted via web from Στο δίχτυ
Χτες μ’ έπιασε μια χωροταξική απελπισία βλέποντας την τελευταία βιβλιοθήκη του σπιτιού να ξεχειλίζει κι αυτή από βιβλία. (Σημειωτέον, το μόνο δωμάτιο που δεν διαθέτει έντυπο υλικό στο σπίτι είναι η τουαλέτα). Επειδή δε ένα μεγάλο μέρος απ’ αυτά ήταν τεχνικά βιβλία εν πολλοίς απαρχαιωμένα, μιας και 2 χρόνια πίσω τα τεχνικά βιβλία είναι ήδη αρχαιολογία, άρχισα να σκέφτομαι μια πιο οικονομική τόσο σε αντίτιμο όσο και σε χώρο λύση και βέβαια σκέφτηκα τα ebooks.
Πριν περάσω στα ebooks να πω ότι γενικά δεν μπορώ να φανταστώ την ηλεκτρονική ανάγνωση να αντικαθιστά την του χαρτιού. Είμαι τόσο εξοικειωμένος και συναισθηματικά δεμένος με το χαρτί και τα βιβλία μου εν γένει που δεν βλέπω να μπορώ να το αλλάξω αυτό.
Αλλά…
Πάντα έχει ένα αλλά. Υπάρχουν είδη ανάγνωσης και βιβλίου που δεν γεννάνε ανάλογη προσήλωση και συναισθήματα. Τα τεχνικά βιβλία είναι ένα απ’ αυτά. Όχι όλα, γιατί μερικά είναι πολύ cult και πολύ αντικείμενο ‘λατρείας’. Αλλά υπάρχει μια μεγάλη πλειάδα reference books και που μόλις περάσει η εποχή τους είναι λίγο πολύ γραμμάρια χαρτί και μόνο.
Επίσης τα περιοδικά έχουν τέτοια φύση. Όσο κι αν είναι όμορφα κι έχουμε τη διάθεση να τα συλλέξουμε, να μείνουν μια σειρά από το 1 έως το .. άπειρο, να μας θυμίζουν τη διανοητική μας διαδρομή μαζί τους, τελικά απλά γίνονται στήλες χαρτιού πασπαλισμένες με σκόνη.
Γι αυτά λοιπόν: τεχνικά βιβλία και περιοδικά, ευχαρίστως θα εξέταζα εναλλακτικές του χαρτιού λύσεις. Κι εδώ μπαίνουν τα ebooks. Και βέβαια, μιας και τα βιβλία δεν τα έχω κάνει copy από κάποιο αρχείο, αλλά τα έχω πληρώσει και μάλιστα αδρά,
γιατί ως γνωστόν τα τεχνικά βιβλία είναι πάντα τσιμπημένα, εύλογα γεννιέται η σκέψη: γιατί να μην τα έχω και σε ψηφιακή μορφή; Και γιατί για να τα έχω σε ψηφιακή μορφή θα πρέπει να τα ξαναπληρώσω, αφού το πνευματικό έργο είναι το ίδιο και το κόστος παραγωγής του ψηφιακού αντιγράφου είναι μηδενικό;
Τώρα, αν είσαι geek και αρχίζεις να εξετάζεις την πιθανότητα να διαβάζεις ebooks τι είναι το πρώτο που περνάει από το μυαλό σου; Το Kindle. Κι ευτυχώς επειδή δεν είμαι ο μόνος ή ο πρώτος, το να το κοινοποιείς σε οδηγεί σε χρήσιμες πληροφορίες και συζητήσεις.
Από το ψάξε ψάξε έμαθα τα εξής:
α. Καταρχήν τα ebook βγαίνουν σε διάφορα format. Απ’ ότι κατάλαβα τα πιο διαδεδομένα είναι το .epub (το ΄καλό’ κι ανοιχτό φορμά) και το mobipocket, που υποστηρίζεται από το Kindle με μια μικρή παραλλαγή. Ebook φορμά θεωρούνται και το απλό κείμενο, η HTML και το PDF αλλά τα δύο πρώτα δεν υποστηρίζουν DRM και γι αυτό οι εκδότες δεν πολυκαίγονται γι αυτά.
β. Για τα τεχνικά βιβλία κι ειδικά τα O’Reilly υπάρχει μια σχέση τιμής ebook = 80% του κανονικού βιβλίου που είναι εντελώς παράλογο αλλά αν ψωνίσεις τα λεγόμενα bundles, τότε το ebook = 10% του κανονικού βιβλίου που είναι λογικό σαν τιμή αλλά παράλογο σαν πολιτική. Τα ebooks του O’Reilly πάντως βγαίνουν σε διάφορα format κι ο πελάτης των bundle δικαιούται να τ’ αποκτήσει όλα κι επίσης δικαιούται τις ενημερώσεις από διορθώσεις ή νέες εκδόσεις. Τέλος, πολύ σοβαρό, είναι ελεύθερα από DRM.
γ. Το θέμα όμως είναι ότι το τεχνικό βιβλίο και τα περιοδικά χρειάζονται αρκετή επιφάνεια σελίδας για να μπορούν να διαβαστούν εύκολα. Κι εδώ το Kindle 2 των 6”, που ήταν η πρώτη μου σκέψη για αγορά, μας τα χαλάει. Υπάρχει το Kindle DX των 9,7” που κάνει γι αυτή τη δουλειά, αλλά είναι πολύ ακριβό και δεν διαθέτει Global Wireless όπως το Kindle 2. Άσε που μπαίνεις σε backlog αν παραγγέλεις γιατί δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν άμεσα.
Οπότε η λύση ebook reader πάει στις καλένδες για λίγο.
Παρόλαυτα άρχισα να πειραματίζομαι με την εμπειρία της ανάγνωσης ebook στο ipod Touch, όχι σε τεχνικό βιβλίο αλλά
σ’ ένα που ερχόταν μαζί με τον δωρεάν ereader Stanza: το Alice in the Wonderland. Διάβασα άνετα 3 κεφάλαια, όπου άνετα σημαίνει ότι το περιορισμένο της οθόνης δεν με ενόχλησε αν και έκοβε διάφορες εικόνες στη μέση. Το να κρατάω όμως το ipod σε θέση ανάγνωσης για αρκετή ώρα το βρήκα μη πρακτικό και πολύ κουραστικό, οπότε σαν μόνιμη λύση δεν παίζει. Είναι όμως μια καλή λύση για casual reading σε μετρό και λεωφορεία όπου η ανάγνωση είναι λίγο επιπόλαια και δεν διαρκεί πολύ.
Έτσι, επι τη ευκαιρία, κατέβασα και το Content του Cory Doctorow, που σαν ebook διατίθεται δωρεάν. Και βέβαια το να το κατεβάζεις μέσα από το ipod με το Stanza και να προστίθεται αυτόματα στην e-βιβλιοθήκη σου είναι πολύ βολικό.
Συνεχίζω να ενδιαφέρομαι για το θέμα και θέλω ν’ ακούσω κι άλλες εμπειρίες. Αν έχετε, μοιραστείτε τις.
Αν ρωτήσετε τη Google θα πάρετε λίγο μαρκετίστικες κι ελαφριές απαντήσεις, ενώ αν ρωτήσετε το Facebook δεν θα πάρετε καμιά ακόμα.
Γιατί η μεν Google ισχυρίζεται ότι αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό της url shortening service, ονόματι goo.gl, γιατί είναι κάτι που έχει γίνει κοινός τόπος με υπηρεσίες σαν το twitter και η Google μπορεί να συμβάλει με την αξιόπιστη υποδομή της στην μαρκοζωϊα των short urls. Το δε Facebook δεν έχει ανακοινώσει κάτι επίσημα ακόμα, αλλά στην εφαρμογή του για κινητά έβαλε σε χρήση μια ανάλογη υπηρεσία, ονόματι fb.me.
Η υπηρεσίες των short urls είναι αρκετά απλές και στη σύλληψη και λειτουργία τους. Έχουν όμως ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον χαρακτηριστικό: είναι συλλέκτες πληροφορίας. Όπως έγραφα και πριν ακριβώς ένα χρόνο, στο αγγλικό μου μπλογκ σε υπηρεσίες σαν το twitter όπου η πληροφορία που διαμοιράζεται συμπυκνώνεται σ’ ένα link, αν δεν υπήρχαν τα στατιστικά των url shorteners, δεν θα μπορούσε κανείς να έχει την στοιχειώδη πληροφόρηση για το αν το διαμοιραζόμενο τυγχάνει του παραμικρού ενδιαφέροντος. Με λίγα λόγια, αν κάνει κανείς κλικ στο link.
Κι ενώ οι χρήστες μπορούν να βρουν μόνο αυτήν την απλή πληροφόρηση οι υπηρεσίες url shortening διαθέτουν πολύ περισσότερη. Συναρθροίζοντας την πληροφορία από τις συμπεριφορές χιλιάδων ή εκατομυρίων χρηστών, μπορούν να σχεδιάσουν προφίλ συμπεριφορών, προβλέψεις για ενδιαφέροντα κι επισκεψιμότητες, ν’ ανιχνεύσουν παράγοντες επιρροής κτλ.
Αυτή είναι η διάσταση ‘λουκούμι’ στην οποία προσβλέπουν Google και Facebook: ενώ διαθέτουν ήδη τεράστιο όγκο πληροφορίας από τη συμπεριφορά των χρηστών στις δικές τους υπηρεσίες, καθώς οι url shorterners μπορούν να χρησιμοποιηθούν οπουδήποτε (και προφανώς το twitter δεν έχει το μικρότερο ενδιαφέρον), μπορούν έτσι να αποκτήσουν πρόσβαση σε δεδομένα που κανονικά δεν θα διέθεταν ή θα έπρεπε να πληρώσουν για να τ’ αποκτήσουν.